Monday, February 17, 2020

NURANI

Aku tak punya gaji
Pencaharian ala kadarnya,
Starter mobil aku tak tahu
Baju mewah khayalan sahaja
.
Kau ingin dariku logam mulia
Padaku Batu Sungai sekepal tangan
Alat pengganjal perut lapar.
Kau harap dariku rumah mewah,
Lengkap dengan perabot dan barang antiknya,
Coba lihat..!!
Alasku hanyalah bumi,
Atapku ialah langit,
Tanpa satupun tiang penyangga.
Alangkah lebih hebat bukan, rumahku ini?
Kau pinta dariku gaun indah berwarna merah
Dan sepasang sepatu hak tinggi
Seharga jutaan rupiah,
Padaku, dua lembar sarung lusuh
Hadiah lebaran dari sang ayah
Serta sepasang sendal jepit tua
Yang talinya saja ku ikat rapia.
Apa dayaku,
Kekayaanku hanya satu, dik
Nurani...
Hati yang mewah tak terjamah
Cinta yang mahal tak terbayar.
Sudah itu saja..!


Permai, 17 February 2020

Entri yang Diunggulkan

MEMBUKA MATA DI REPUBLIK MAYA

Globalisasi – Modernisasi berkembang pesat senada dengan kemajuan ilmu pengetahuan dan teknologi. Manusia sebagai penduduk bumi menga...